Olej silnikowy 15W-50

Gdzie ta klasa ma sens

Drugie z tych liczb, 50, jest powodem jej istnienia: przy wysokiej temperaturze oleju utrzymuje się wyraźnie grubszy film smarny niż przy czterdziestce. Liczy się to przy

• silnikach chłodzonych powietrzem, które z założenia pracują gorąco
• starszych silnikach o wysokich osiągach i mocno obciążonych łożyskach
• pojazdach pracujących pod stałym obciążeniem: przyczepa, trasy górskie, letni upał
• silnikach z dużym przebiegiem i powiększonymi luzami

Część zimowa, 15W, to natomiast kompromis: na polskie zimy wystarcza, ale ustępuje klasie 5W-50. Tam, gdzie dopuszczone są obie, zimą łagodniejszym wyborem jest 5W-50.

Dopuszczenia i granice

Typowa jest norma ACEA A3/B4, czyli klasyczna klasa wysokoobciążeniowa bez ograniczenia popiołu. Wynika z tego jedno: **nie** do pojazdów z filtrem cząstek stałych diesla ani z filtrem benzynowym, o ile na opakowaniu nie ma wyraźnego dopuszczenia z grupy C. Dla aut z filtrem właściwym torem jest ACEA C3.

Dla youngtimerów i klasyków z większymi luzami łożyskowymi 15W-50 bywa nowocześniejszą alternatywą dla 20W-50: ten sam film w temperaturze pracy, lepsze zachowanie przy zimnym starcie. O tym, czy pasuje, decyduje zalecenie producenta albo opinia warsztatu, który zna dany silnik.

Poziom oleju pod kontrolą

Silniki, dla których przewidziano tę klasę, pracują gorąco i często przy tym trochę oleju zużywają. Przed dłuższą letnią trasą warto sprawdzić poziom i wozić ze sobą butelkę tego samego produktu - dolewka rzadszego oleju rozmywa dokładnie tę właściwość, dla której ta klasa została wybrana.